Uwielbienie Boga w Trójcy Świętej Jedynego w tajemnicy Najśw. Serca Pana Jezusa i szerzenie Królestwa miłości tego Serca w życiu codziennym jest pod­stawowym zadaniem Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezu­so­we­go.
Siostry realizują ten cel w Kościele, uczestnicząc w jego zbawczej misji przez dążenie do doskonałej miłości drogą rad ewangelicznych i służbę Chrystusowi w bliźnich, zwłaszcza najbardziej potrzebujących.

(z Konstytucji Zgromadzenia)

Każdy człowiek jest kimś wyjątkowym i niepowtarzalnym. A jed­nak niejednokrotnie zdarza się, że spotykamy kogoś, kto nosi w ser­cu marzenia i pragnienia podobne do naszych. Z drugiej strony ludzie na pozór bardzo różniący się od siebie potrafią zgodnie ze sobą pracować, gdy łączy ich wspólny cel...

Jesteśmy wspólnotą osób, które wzajemnie się nie dobierały. Tym, co połączyło nas w jedną sercańską rodzinę zakonną, była fascynacja miłością Bożą, której znakiem jest Najświętsze Serce Jezusa, zranione ludzkimi grzechami, a jednocześnie nie przestające obdarzać miłością. Każda z nas nosi symbol Bożego Serca wyszyty na szkaplerzu (przedniej części stroju zakonnego). Pragnie przez to wyrazić, że jej pragnieniem jest upodobnienie swego słabego, ludzkiego serca do gorejącego miłością Serca Zbawiciela. Codziennie pozdrawiając się słowami: „Chwała Najświętszemu Sercu Jezusowemu – Chwała na wieki!”, przypominamy sobie, że celem bycia sercanką jest sprawienie, by miłość Boża była poznana i odwzajemniona.

Szczególnym zadaniem zleconym nam przez założycieli jest wynagradzanie Bogu za grzechy, niewierności i obojętność nas samych oraz wszystkich ludzi, a także stawanie się narzędziem miłości Bożej dla dziewcząt, ludzi potrzebujących pomocy, chorych i tych wszystkich, których Opatrzność stawia na naszej drodze.